آقچه

آقچه . [ چ َ / چ ِ ] (ترکی، اِ) اَخْچه . اَقْچه .زر یا سیم مسکوک، و توسعاً، هر مسکوکی : وز پی آن تا زند سکه به نام بقاش میزند از آفتاب آقچه موزون فلک . خاقانی . آقچه زر گر هزار سال بماند عاقبتش جای هم دهانه ٔ گاز است . خاقانی . شاهد طارم فلک رست ز دیو هفت سر ریخت بهر دریچه ای آقچه زرّ شش سری . خاقانی .