آغاجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ تُر. ] (اِ. ص.) حاجب، پرده دار، آنکه بدون اجازه میتوانست بر شاه وارد شود.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ تُر. ] (اِ. ص.) حاجب، پرده دار، آنکه بدون اجازه میتوانست بر شاه وارد شود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آغاجی . (اِخ ) آغاچی . امیرحسن علی بن الیاس آغاجی بخاری . از امراء سامانیه، معاصر نوح بن منصور سامانی . شاعر مشهور ایران، و او در هر دو زبان فارسی و عربی شعر گفته و ممدوح دقیقی شاعر بوده است .
واژگان فارسی سره واژهدان
پیامرسان، پردهدار
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی