آدمیزاده

آدمیزاده . [ دَ دَ / دِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) آدمیزاد : گر سفله بمال و جاه از آزاده به است سگ نیز بصید از آدمیزاده به است . سعدی . نه هر آدمیزاده از دد به است که دد زآدمیزاده ٔ بد به است . سعدی . اگر مار زاید زن باردار به از آدمیزاده ٔ دیوسار. سعدی . ببخش ای پسر کآدمیزاده صید باحسان توان کرد و وحشی بقید. سعدی . آدمیزاده طرفه معجونی است کز فرشته سرشته وز حیوان . ؟