آدمی کش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

آدمی کش . [ دَ ک ُ ] (نف مرکب ) قاتل : میباش طبیب عیسوی هش اما نه طبیب آدمی کش . نظامی .