آبش خاتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آبش خاتون . [ ب ِ ] (اِخ ) دختر اتابک سعدبن ابی بکر از سلغریان . او پس از هلاک سلجوقشاه در ٦٦٦ هَ . ق . پادشاهی فارس یافت و بمیل هلاکو با منکوتیمور ازدواج کرد، و به سال ٦٨٥ در تبریز درگذشت، و بمرگ او سلسله ٔ سلغریان منقرض گردید.