یک یک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یک یک . [ ی َ ی َ / ی ِ ی ِ ] (ق مرکب، اِ مرکب ) فردفرد. یکی یکی . یک نفر یک نفر. یک عدد یک عدد: شاگردان یک یک از در بیرون می روند. تک تک : لاجرم گویی که یک یک ذره را در درون پرده ای باری دگر. عطار. و به گاه خلوت و فرصت یک یک را عرضه می دارد تا نشان می فرماید. (تاریخ غازانی ص ٣٣٣). و رجوع به یکی شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی