یک جهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یک جهت . [ ی َ / ی ِ ج َ هََ ] (ص مرکب ) که دارای جهت واحد باشد. ◄ یکتادل . صافی دل . یکدل . بی تردید و مصمم وبا نیت جزم : بر این عزم از دارالسلطنه ٔ هرات اوراق و احمال و خاصان و یک جهتان را همراه داشته متوجه صوب قیصار و میمنه و نواحی بلخ گردید. (لباب الالباب ص ٥٢٩). که ما بندگان مجموع در مقام خدمتکاری وطاعت گزاری یکدل و یک جهتیم . (ظفرنامه ٔ یزدی ). خاصان و یک جهتان را همراه داشته . (تذکره ٔ دولتشاه ص ٥٢٩).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی