یک تنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. تَ نِ) (ق.) تنها به تنهایی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. تَ نِ) (ق.) تنها به تنهایی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یک تنه . [ ی َ / ی ِ ت َ ن َ / ن ِ ] (ق مرکب ) تنها و یکه . (برهان ) (آنندراج ). منفرد. (ناظم الاطباء). به تن واحد. انفراداً. به تنهایی . وحیداً. فریداً. (یادداشت مؤلف ) : سواری نشد پیش او یک تنه همی تاخت از قلب تا میمنه . فردوسی . همی گشت گرد سپه یک تنه که دارد نگه میسر و میمنه . فردوسی . با یک تنه تن خود چون بس همی نیایی اندر مصاف مردان چه مرد هفت و هشتی . ناصرخسرو. یک تنه صدهزار تن می نهمت چو آفتاب ارچه به صدهزار یک بدرستاره لشکری . خاقانی . غوغا کنیم یک تنه چون رستم و دریم درع فراسیاب به پیکان صبحگاه . خاقانی . همرهند این پنج تن چون کاف و ها یا عین و صاد یک تنه چون قاف والقرآن من اینجا مانده ام . خاقانی . این یک تنه صد لشکر جرار چو خورشید کآرایش این دایره ٔ سبزغطایی . خاقانی . یک تنه چون آفتاب بر سپه شب زند هرکه بود چون سپهر هم به تن خود سوار. خاقانی . یک تنه سوی صید رفت برون تا ز دل هم به خون بشوید خون . نظامی . وز آنجا یک تنه شاپور برخاست دواسبه راه رفتن را بیاراست . نظامی . ملک خواند مداح را یک تنه روان گشت بی لشکر و بی بنه . نظامی . و گر بودی او یک تنه یادگیر سخنگوی را می گشادی ضمیر. نظامی . برنیایم یک تنه با سه نفر پس ببرّمشان نخست از یکدگر. مولوی . ◄ (ضمیر مبهم مرکب ) یک تن . یک نفر : ببسیج هلا زاد و کم نیاید از یک تنه گر بیشتر نباشد. ناصرخسرو. ◄ (ص نسبی ) تنها. یگانه . (یادداشت مؤلف ) : قاف از تو رخنه سر شد و عنقا شکسته پر اززال خرد یک تنه تنها چه خواستی . خاقانی . یک تنه آفتاب را گفتند که همی زیست سالیان خلوت . خاقانی . پرده نشینان که درش داشتند هودج او یک تنه بگذاشتند. نظامی . ◄ زبده . مجرد. بی بنه . (یادداشت مؤلف ) : بفرمود تا لشکرش با بنه برفتند و او ماند خود یک تنه . فردوسی . بفرمود تا رخت و بنه آنجا گذارند و تنی چند یک تنه با او برنشینند. (تاریخ طبرستان ). ◄ متحد. همدل . (یادداشت مؤلف ) : فریبرز کاووس بر میمنه سپاهی همه یک دل و یک تنه . فردوسی . بیاراست با میسره میمنه سپاهی همه یک دل و یک تنه . فردوسی . به رستم سپرد آن زمان میمنه که یک دل سپاهی بد و یک تنه . فردوسی . سپاهی بیاراست بر میمنه گرانمایه و یک دل و یک تنه . فردوسی . ◄ بی نظیر. (یادداشت مؤلف ) : چو اجناس با ویسه درمیمنه سرافراز هریک گو یک تنه . فردوسی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی