یَیْأَسَ

أَ فَلَمْ یَیْأَسِ الَّذینَ آمَنُوا «یَیْأَسَ» از مادّه «یأس» به معناى نومیدى است، ولى بسیارى از مفسران گفته اند: در اینجا به معناى علم است، اما بنا به گفته «کسانى» (طبق نقل فخر رازى) هیچ گاه دیده نشده است که «یَئِسَت» به معناى «عَلِمَت» بوده باشد و از گفتار «راغب» در «مفردات» چنین برمى آید که: «یأس» در اینجا به همان معناى معروف آن است، ولى لازمه هر یأسى علم به عدم تحقیق آن موضوع است، بنابراین، ثبوت یأس آنها لازمه اش علم آنهاست، ولى این گفتار «راغب» نتیجه اش این مى شود که یأس در اینجا به معناى علم به وجود نباشد، بلکه به معناى علم به عدم باشد، که با مفهوم آیه سازگار نیست، از این رو معناى همان است که مشهور مفسران گفته اند و شواهدى از سخن عرب نیز بر آن آورده اند. نمونه این شواهد را «فخر رازى» در تفسیرش آورده است (دقت کنید).(21)