یوهمبین

یوهمبین . [ ی ُ هََ ] (فرانسوی، اِ) (اصطلاح پزشکی ) آلکالوئید حاصل از درخت یوهمبه که دارای اثر تقویت دهنده ٔ قوه ٔ باه است و از این جهت همراه با موادی که خواص مشابه دارند نظیر فسفور دوزنک و استریکنین مصرف می شود. مصرف این آلکالوئید در موارد عدم توانایی حاصل از ضعف اعصاب توصیه شده است و به علاوه بازکننده ٔ خون قاعدگی و کم کننده ٔ فشار خون است . یوهمبین در مصارف داخلی روزانه به مقدار ٥ تا ١٠ میلی گرم به صورت قرصهای ٥میلی گرمی مصرف می شود. حداکثر مصرف آن به صورت کلریدرات ٠/١٠ گرم (١٠ میلی گرم ) در یک دفعه و ٠/٠٢ گرم (٢ میلی گرم ) در ٢٤ ساعت است .