یولچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یولچی . [ یُل ْ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه قزوین و همدان، میان نجف آباد و آوج، در ٢٥١هزارگزی تهران . (یادداشت مؤلف ).
یولچی . [ یُل ْ ] (ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) (از: یول، راه + چی، پسوند نسبت به فاعلیت ) راهنما و هادی راه . (ناظم الاطباء). راهبر. (آنندراج ). ◄ گدا. گدای راه نشین . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ بنابر مشهور ایلچی . (آنندراج ).