یوسف مالکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یوسف مالکی . [ س ُ ل ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن یحیی بن احمد، مکنی به ابوالفتح و ملقب به جمال الدین . مفتی مالکیان دمشق بود و در آن شهر به دنیا آمد و به سال ١١٧٣ هَ . ق . درگذشت . به تصوف گروید و پیر فرقه ٔ خلوتیه شد و در حدود ٩٠ سال زندگی کرد. (از اعلام زرکلی ).