یوزآغاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یوزآغاج . [ یُزْ ] (اِخ ) یا یوزآقاچ . نام محلی در مراغه : از تبریز به قهقرا بازگشت و یکچند روز در یوزآغاج مقام فرمود. (تاریخ غازانی ص ٣٨). به طالع سعد از تبریز بیرون آمد و در یوزآغاج مقام فرمود. (تاریخ غازانی ص ٤٠). چون به سجاس رسید شهزاده خربنده ... به مبارکی به یوزآغاج مراغه نزول فرمود. (تاریخ غازانی ص ٩٢). چون به پول سرخ مراغه رسیدند خواتین و اغروقها را به راه سه گنبد و یوزآغاج به اوجان روانه فرمود و خویشتن جریده به کوه سهند به شکار رفت . (تاریخ غازانی ص ١٤٩).