یوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یوا. [ ی َ ] (اِ) اتلاف هر چیزی که نتوان دوباره آن را به دست آورد، مانند چارپای گم شده . ◄ آنکه راه خود را گم کند. (ناظم الاطباء). ظاهراً در هر دو معنی دگرگون شده ٔ«ویدا» ست . (یادداشت لغت نامه ). رجوع به ویدا شود. - یوا شدن ؛ گم شدن . (ناظم الاطباء). رجوع به ویدا شدن شود. - یوا کردن ؛ گم کردن . (ناظم الاطباء). رجوع به ویدا کردن شود.