یهودیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یهودیة. [ ی َ دی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) یهودیت . جهودی . جهود بودن . (یادداشت مؤلف ). جهودی . (مهذب الاسماء) (دهار). و رجوع به یهودیت شود. ◄ (ص نسبی ) تأنیث یهودی . زن یهودی . (یادداشت مؤلف ). ج، یهودیات . (مهذب الاسماء). زن جهود. (دهار). و رجوع به یهودی شود. ◄ (اِ) وزنی معادل نصف قسط. (مفاتیح ). رجوع به قسط شود.
یهودیه . [ ی َ دی ی َ ] (اِخ ) قسمتی از شهر شهرستان قدیم (در محل فعلی سپاهان «اصفهان ») که یهودیها در آن ساکن بودند. (یادداشت مؤلف ). محله ای است در اصفهان . (از معجم البلدان ). قسمتی از اصفهان . (دمشقی ). و رجوع به نزهةالقلوب چ اروپا مقاله ٔ سوم ص ٥٠ شود.
یهودیه . [ ی َ دی ی َ ] (اِخ ) یهودیة. نام ناحیتی در فلسطین . (یادداشت مؤلف ). اسم قسمتی از فلسطین بوده است که مراجعت کنندگان از اسیری در آنجا سکونت ورزیدند و آن اراضی خشکی است واقع در میان کوهستان و دریای لوط که سنگهایش آهکی و خاکش کم و اهالی اش شبانند. (از قاموس کتاب مقدس ). یکی از ایالت های تحت حکومت سلوکوس اول واقع در سوریه که «ایدومه » نیز نامیده اند. (از ایران باستان ج ٣ ص ٢١٠١).