ینگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ینگ . [ ی ِ ] (ترکی، اِ) آستین . (برهان ).
ینگ . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بارمعدن بخش سرولایت شهرستان نیشابور، واقع در ٣٩٠٠٠گزی جنوب باختری چکنه بالا، با ١٥٨ تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
ینگ . [ ی َ ] (اِخ ) نام جزیره ای است . (آنندراج ).