ینوشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ینوشه . [ ی َ ش َ / ش ِ ] (اِ) بیانکی می گوید: خبری که شنود و برد. (یادداشت مؤلف ). آنکه به سخن غماز گوش کند. (از شعوری ج ٢ ورق ٤٤٩). اما ظاهراً دگرگون شده ٔ نیوشه است از مصدر نیوشیدن . (یادداشت لغت نامه ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ینوشه . [ ی َ ش َ / ش ِ ] (اِ) بیانکی می گوید: خبری که شنود و برد. (یادداشت مؤلف ). آنکه به سخن غماز گوش کند. (از شعوری ج ٢ ورق ٤٤٩). اما ظاهراً دگرگون شده ٔ نیوشه است از مصدر نیوشیدن . (یادداشت لغت نامه ).