یمرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یمرود. [ ی َ ] (ص، اِ) مردم نازک طبیعت را گویند. (برهان ) (آنندراج ). مردم ظریف و نازک طبیعت . (ناظم الاطباء). ◄ شاخ درختی که نوجسته و نازک باشد. ◄ نهال درخت . (برهان ) (آنندراج ).
یمرود. [ ی َ ] (اِخ ) نام جایی و مقامی است . (برهان ) (آنندراج ).