یلغار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یلغار. [ ی َ ] (ترکی -مغولی، اِ) دویدن بر فوج دشمن . دراصل ایلغار بوده، چون در ترکی هریکی را از حرکات ثلاثه به شکل مناسب و یکی از حروف علت نویسند، الف اول وفتح یای تحتانی است و الف دوم و فتح عین معجمه، پس ایلغار بدین تحقیق در تلفظ به وزن خنجر باشد، گاهی در کتابت، الف اول را نمی نویسند. (آنندراج ). هجوم . حمله . یورش . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به ایلغار شود.