یعقوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یعقوب . [ ی َ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمان بن قاضی سعدبن ابی عصرون، معروف به ابن ابی عصرون . از دانشمندان شافعی و استاد مدرسه ٔ قطبیه ٔ قاهره بود و در محله به سال ٦٦٥ هَ . ق .درگذشت . او راست : کتاب «مسائل ». (از اعلام زرکلی ).
یعقوب . [ ی َ ] (اِخ ) ابن محمد الحاسب مصیصی، مکنی به ابویوسف . رجوع به ابویوسف (یعقوب ...) شود.
یعقوب .[ ی َ ] (اِخ ) ابن مجاهد ابوحرزة. محدث است و از ابن زنیم خلجی روایت کرده و ابن ابی حاتم به نقل از پدرش نام او را یاد کرده است . (از تاج العروس ذیل «خ ل ج »).