یعقوبیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یعقوبیان . [ ی َ ] (اِخ ) یعاقبه . یعقوبیین . (یادداشت مؤلف ) : ایشان ترسایان یعقوبیان را لعنت کردند و براندند... مملکت ارسن ارمیاقی هفده سال بود و دین یعقوبیان داشت ... مملکت نسطاس از میان مردم بیست وهفت سال بودست و هم بر دین یعقوبیان بود. (از مجمل التواریخ والقصص ص ١٣٥). و رجوع به یعقوبیه شود.
یعقوبیان . [ ی َ ] (اِخ ) پادشاهان و فرمانروایان سلسله ٔ صفاری که پس از یعقوب لیث به سلطنت رسیدند، مانند عمرو لیث، خلف بن لیث، محمدبن لیث، لیث بن علی، علی بن لیث، محمدبن علی بن لیث، احمدبن محمدبن خلف و خلف بن احمد. (یادداشت مؤلف ) : خلاف تو رانده ست یعقوبیان را ز ایوان سام یل و رستم زر. فرخی . خسروی از خسروانی بستدی پیروزبخت تخت و ملک از سرورانی برگرفتی نامدار خانه ٔ یعقوبیان و خانه ٔ مأمونیان خانه ٔ چیپالیان و این چنین صد برشمار. فرخی . نه با یعقوبیان دولت نه با مأمونیان نعمت نه با چیپالیان قوت نه با سامانیان سامان . فرخی . و رجوع به یعقوب (ابن لیث ...) و تاریخ مفصل ایران تألیف عباس اقبال ص ١٩٩ به بعد شود.