یطق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یطق . [ ی َ طَ ] (معرب، اِ) کلمه ای است معرب که به معنی گروهی از سپاهیان که خیمه ٔ ملک را شباهنگام در سفر حمایت کنند استعمال شده است . ابن مطروح گوید: ملک الملاح تری العیو- ن علیه دائرة یطق و مخیم بین الضلو- ع و فی الفؤاد له سبق . ابن خلکان کلمه ٔ مزبور را چنین تفسیر کرده است، لکن اصل آن یاطاغ است و آن لفظی ترکی است . (از تاج العروس ).یتاق . یطاق .