یسونجین بیگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یسونجین بیگی . [ ی َ ب َ ] (اِخ ) محترم ترین زن چنگیزخان مغول، که پس از مرگ چنگیز فرزندان او زمام کارهای بزرگ را در دست گرفتند. (از تاریخ مغول ص ٨٤ و ٨٥). بزرگترین زنان چنگیز و مادر چهار پسر معروف او: توشی و جغتای و اوکای و تولی . (یادداشت مؤلف ) (از جهانگشای جوینی ج ١ ص ٢٩). و رجوع به تاریخ مغول ص ١٠٩ شود.