یرک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یرک . [ ی َ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان الموت بخش معلم کلایه ٔ شهرستان قزوین واقع در ١٨ هزارگزی خاور معلم کلایه . این ده ٥٤٢ تن سکنه دارد و آب آن از چشمه سار است . راه آن مالرو و صعب العبور است . در زمستان اکثر سکنه برای تأمین معاش به تنکابن می روند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
یرک . [ ی ُ ] (اِخ ) شهری است به انگلستان در مغرب که حاکم نشین بشمار می رود. دارای ٨٤ هزار تن سکنه و کلیسایی بزرگ و زیبا و آراسته .
یرک . [ ی ُ ] (اِخ ) شاخه ای از خاندان سلطنتی پلانتاژنه، و دوک دِیُرک لقبی است در انگلستان غالباً به برادر پادشاه دهند. (یادداشت مؤلف ).