یرندج

یرندج . [ ی َ رَ دَ ] (معرب، اِ) پوست سیاه .(ناظم الاطباء). سختیان و پوست سیاه . (دهار). پوست رنگ شده . (از المزهر سیوطی ). در فارسی رنده است و آن پوستی است سیاه . (از المعرب جوالیقی ص ١٦ و ٣٥٥). رجوع به ماده ٔ قبل و سختیان شود. ◄ کسی که موزه و کفش را سیاه می کند و این زمان وی را واکسی می گویند. (ناظم الاطباء). ◄ سیاهی که بدان موزه را سیاه کنند. (منتهی الارب ). در تداول امروزه واکس .