یرقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یرقه . [ ی ُ ق َ ] (ترکی، اِ) یرغه . یرقا. یرغا. نوعی از رفتار اسب و دیگر ستور. - امثال : خر خالی یرقه می رود . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به یرغه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یرقه . [ ی ُ ق َ ] (ترکی، اِ) یرغه . یرقا. یرغا. نوعی از رفتار اسب و دیگر ستور. - امثال : خر خالی یرقه می رود . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به یرغه شود.