یرقه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

یرقه . [ ی ُ ق َ ] (ترکی، اِ) یرغه . یرقا. یرغا. نوعی از رفتار اسب و دیگر ستور. - امثال : خر خالی یرقه می رود . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به یرغه شود.