فرهنگ لغت

یر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

یر. [ ی َرر ] (ع اِ، از اتباع ) از اتباع شر است : هذا الشر والیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی یر | فرهنگ لغت