یدک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ دَ) [ تر. ] (اِ.)<BR>۱- اسب زین کردة بدون سوار که پیشاپیش موکب پادشاهان و امرا حرکت میدادند.<BR>۲- ابزار یا اسباب که ذخیره نگه دارند تا آن را به جای تباه شدة آن نهند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ دَ) [ تر. ] (اِ.)<BR>۱- اسب زین کردة بدون سوار که پیشاپیش موکب پادشاهان و امرا حرکت میدادند.<BR>۲- ابزار یا اسباب که ذخیره نگه دارند تا آن را به جای تباه شدة آن نهند.<br>