یاژه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یاژه . [ ژَ / ژِ ] (ص، اِ) هرزه و هذیان و بیهوده . (از فرهنگ شعوری ج ٢ ورق ٤٤٧). سخنهای بی معنی و هر چیز بیهوده و بی حاصل و باطل . (ناظم الاطباء). اماظاهراً کلمه دگرگون شده ٔ یاره است . ◄ مردم اوباش و آواره . (ناظم الاطباء). مبدل یاوه است . ◄ کسی که معروف به حماقت و نادانی باشد. (ناظم الاطباء). ظاهراً دگرگون شده ٔ یاوه است . در هر سه مورد رجوع به یاوه شود.