یاهو

یاهو. (اِ)نوعی از کبوتر که آواز یاهو از دهان آن برمی آید. (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نوعی کبوتر که بانگ او شبیه به کلمه ٔ یاهو است . (یادداشت مؤلف ). - یاهو زدن ؛ یاهو گفتن . آوا به یاهو برآوردن : کبوتر چو یاهو زد از روی ذوق شد از روی او بوستان گرم شوق . ملاطغرا. - امثال : کبوتر صنّاری (صددیناری ) یاهو نمی خواند . نظیر ارزان خری انبان خری . (از امثال و حکم دهخدا).

یاهو. (ع حرف ندا + ضمیر) ای او. خدا. کلمه ای است که درویشان بجای یا اﷲ بدان خدای را خوانند: یاهو یا من هو یا من لیس الا هو. (یادداشت مؤلف ) : بجز یاهو و یامن هو چو سید من نمی گویم چه گویم چونکه در عالم کسی دیگر نمیدانم . سیدنعمت اﷲ (از تذکره ٔ دولتشاه ). ◄ به معنی یا علی است و صوفی مشربان آن را در مقام خداحافظی بکار می برند. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ).