یاقوت ریز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یاقوت ریز. (نف مرکب ) افشاننده و گستراننده ٔ یاقوت . (ناظم الاطباء). که یاقوت ریزد. ◄ (حامص مرکب ) در بیت زیر ظاهراً کنایه از پرتوافکنی و نورپاشی است : دگر روز کاین ساقی صبح خیز ز می کرد بر خاک یاقوت ریز. نظامی .