یاسون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یاسون . (اِخ ) (به معنی کسی که شفا میدهد) مردی از اهل تسالونیکی که از خویشان پولس بود. (رساله ٔ رومیان ١٦:٢١). و دور نیست که سبب حبس شدنش بواسطه ٔ این بودکه پولس را مهمان کرد و پس از آن ضمانت از وی گرفته وی را رها کرد. (اعداد: ١٧:٩) (قاموس کتاب مقدس ).