یاسان

یاسان . (ص ) لایق و سزاوار. (برهان ).

یاسان . (اِخ )به عقیده ٔ پارسیان پیغمبر چهارم است از مهاباد و پیش از گلشاه و کیومرز بوده در دساتیرنامه هست به زبان غریب که گویند زبان آسمانی است و براو نازل شده و در رسالات پارسیان نیز از تحقیقات حکمتی او سخنان بسیار است . (انجمن آرا) (آنندراج ). اما کلمه و معنی آن کلامجعول و برساخته است رجوع به مقدمه ٔ لغت نامه شود.