یارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) (عا.)<BR>۱- فلان، شخصی که نزد گوینده و شنونده هر دو شناختهاست و به جهتی خواه اختصار کلام و خواه تمایل به آن که دیگران شخص مورد نظر را نشناسند گفته میشود.<BR>۲- تعبیر استخفاف آمیز از کسی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) (عا.) ۱- فلان، شخصی که نزد گوینده و شنونده هر دو شناختهاست و به جهتی خواه اختصار کلام و خواه تمایل به آن که دیگران شخص مورد نظر را نشناسند گفته میشود. ۲- تعبیر استخفاف آمیز از کسی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یارو. (اِ) در تداول عامه، شخصی که نزد گوینده و شنونده هر دو شناخته است به سببی، خواه اختصار کلام و خواه تمایل به آنکه دیگران نشناسندش گفته شود. (از فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده ). شخص معهود. فلان . بهمان .شخص معهود میان گوینده و مخاطب . ◄ تعبیری آمیخته به استخفاف چون از کسی نام بردن نخواهند.
مترادف و متضاد واژهدان
حضرت، طرف، فلانی، مکیم یاردانقلی