گیگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیگر. [ گی گ َ ] (اِ) معرب آن جرجیر است و به نامهای تره تیزک، شاهی، شاهتره، کوله تره، خاصه تره، رشادنیز خوانده می شود. (از تحفه ٔ حکیم مؤمن ). ترمیره که به تازیش جرجیر گویند. (مؤید الفضلا) : گیگر و گندنا و سپندان و کاسنی این هر چهار گونه که داری همه دژن . یادداشت به خط مؤلف (از نسخه ٔ لغت فرس ). در لغت فرس اسدی و برهان قاطع به صورت کیکیز و کیکیر با کاف تازی ضبط شده است . و کلمه گیگر در بیت بالا در لغت فرس اسدی موجود کیکیز آمده است . رجوع به کیکیر و کیکیز و کیکیش شود.