گیوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیوک . [ ] (اِخ ) پسر اوکتای قاآن پسر چنگیز. پس از مرگ پدر به کوشش مادرش توراکینا به سال ٦٤٤ هَ . ق . به مقام قاآنی رسید و پس از یک سال و کسری حکومت در ماه ربیعالاَّخر ٦٤٧ هَ . ق . درگذشت . (تاریخ مغول ص ١٤٧، ١٥٢ به بعد) (تاریخ مفصل ایران ص ١٥٤، ١٥١ تألیف عباس اقبال ) (زامباور ج ٢ ص ٣٦٠).