گیوه گشاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیوه گشاد. [ گی وَ / وِ گ ُ ] (ص مرکب ) گشادگیوه . یا گِل گیوه گشاد. تنبل و کاهل . (یادداشت مؤلف ). و در نزد عوام دشنام مانندی باشد چون پیزی گشاد. - گیوه ٔ گشاد داشتن ؛ سخت کاهل و بیکار بودن . (یادداشت مؤلف ). گِل گیوه گشاد داشتن .