فرهنگ لغت

گیوتین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ فر. ] (اِ.) آلتی برای قطع کردن سَر مجرمان که در سال ۱۷۹۲ م. در فرانسه به کار افتاد.<br>

معنی گیوتین | فرهنگ لغت