گیلکی

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(لَ) (ص نسب.) ۱- منسوب به گیلک، زبان مردم گیلان از زبان‌های ایرانی از خانواده هندواروپایی. ۲- (اِ.) گوشه‌ای در آواز دشتی از ملحقات شور (موسیقی).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط