گیره

(رِ) (اِ.) وسیله‌ای برای گرفتن و نگه داشتن چیزی.<br>

(رِ) (اِ.) وسیله‌ای برای گرفتن و نگه داشتن چیزی.

گیره . [ رَ / رِ ] (اِ) اسم آلت مشتق است . مرکب از: گیر (گرفتن ) + ه پسوند مکان و آلت . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). ◄ سبد کوچک را گویند و آن ظرفی است که از چوب و نی و گیاه و امثال آن بافند. (برهان قاطع). سبد خرد که در آن میوه نمایند. (انجمن آرا) (آنندراج ) (فرهنگ نظام ) (ناظم الاطباء) (فرهنگ شعوری ). ◄ آنچه بگیراند. مخفف آتش گیره . آنچه بدان آتش را بگیرانند و مشتعل سازند. فروزینه . (یادداشت به خط مؤلف ). چخماخ . آتش زنه . (برهان ). ◄ آلت چوبی یا فلزی که بدان رخت شسته را به طناب دربندند، تا باد و نظایر آن نبرد. (یادداشت مؤلف ). ◄ آلت فلزین که برای اتصال دادن اوراق کاغذ به کار برند و بدان صفحات را به هم پیوند دهند. (یادداشت مؤلف ). ◄ آلت فلزی دوشاخه مانند که زنان به کمک آن تارها و دسته های موی سر را به جانبی که خواهند برند و ثابت نگه دارند. ◄ آلت فلزی که برای برآوردن میخ و بریدن سیم یا برگرفتن اشیاء به کار رود. گازانبر. انبردستی . کلبتین . (یادداشت به خط مؤلف ). ◄ انبری که جرّاحان بدان شریان بریده را گیرند تا زیاد خون ندود. (یادداشت به خط مؤلف ). ◄ نوعی از آلت و دستگاه کار صنعتگران باشد. (فرهنگ نظام ). آلتی که نجاران و آهنگران را باشد و آن عبارت است از دو قطعه آهن شبیه به دو دهانه ٔ گازانبر که بر پایه ای استوار است و یکی ا ز آن دو ثابت و دیگری متحرک است و چون خواهند که قطعه آهن یا چوبی را برای بریدن یا سوهان کردن و جز آن ثابت نگه دارند آن را میان دو دهانه گذارند و فاصله ٔاین دو دهانه را با گرداندن لوله ٔ آهنی که از سر تابن شیار مارپیچ دارد و از ثقبه ٔ هر دو قطعه آهن دهانه های آن عبور کرده است اندک و بسیار کنند تا شی ٔ رادر میان گیرد و بفشارد و استوار نگه دارد. رجوع به گیره پیچ شود. ◄ چنگال دوشاخه ٔ دهان جانوران . (لغات فرهنگستان ایران ) . ◄ فنری نیم دایره به قطر ساق پا که دوچرخه سواران بر کعب خود بنهند تا دم شلوار را گردپا نگه دارد و به زیر چرخ گیر نکند. ◄ قسمتی از آلت در باشد. گیره ٔ در. (یادداشت به خط مؤلف ).

بست، قلاب گیر سبد آتش‌زنه

دستگیره، دسته، قبضه، فرمان، اهرم، بازو