گیاه بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیاه بر. [ ب ُ ] (نف مرکب ) برنده ٔگیاه . ◄ (اِ مرکب ) داس که بدان دروند. (السامی فی الاسامی ): مِحَشَّة؛ گیاه بر. داس گیاه . (مقدمة الادب زمخشری چ تهران ص ١٠١). داس و علف درو. آلتی باشد آهنین که بدان گیاه و علف را برند و قطع کنند.