گیادار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیادار. (نف مرکب )مخفف گیاه دار. آنجای که گیا دارد. دارای گیاه . ◄ مرغزار. علفزار. باغ و بوستان : بدو در گیادار وی گونه گون گل و میوه از صدهزاران فزون . اسدی . گل و نیشکر بی کران انگبین گیادار و از میوه ها همچنین . اسدی .