گچ سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گچ سر. [ گ َ س َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان لورا و شهرستانک بخش کرج شهرستان تهران، سر راه شوسه کرج به چالوس . سکنه ٔ آن ٥٠ تن . پاسگاه پاسبانی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١). رابینو در سفرنامه خود (بخش انگلیسی ص ٢٧) این ده را به نام گچه سر آورده است .