فرهنگ لغت

گپتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گپتن . [ گ ُ ت َ ] (مص ) گفتن . سخن کردن و حرف زدن و بیان نمودن . (برهان ). گفتن زیرا که بای پارسی با فا تبدیل می یابد. (انجمن آرا) (آنندراج ). سخن راندن .

معنی گپتن | فرهنگ لغت