گوژی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوژی . (حامص ) صفت گوژ. خمیدگی . انحناء. حَدَب . دوتویی : برحسرت شاخ گل در باغ گوا شد بیچارگی و زردی و گوژی و نوانیش . ناصرخسرو. قَوَس ؛ گوژی پشت . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوژی . (حامص ) صفت گوژ. خمیدگی . انحناء. حَدَب . دوتویی : برحسرت شاخ گل در باغ گوا شد بیچارگی و زردی و گوژی و نوانیش . ناصرخسرو. قَوَس ؛ گوژی پشت . (منتهی الارب ).