گوپانان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوپانان . (اِخ ) ناحیه ٔ دارابگرد. (ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان چ ٢ ص ١٠٦). اما لفظ گوپانان که کریستنسن آورده و جزء مَحال ّ دارابگرد شمرده است در تاریخ طبری ودر کتاب الخراج قدامةبن جعفر «جوبانان » ضبط شده است . بنابر کتاب اخیر فاصله ٔ این مکان تا شهر شیراز ٢٤ فرسنگ بوده است، پس شکی نمی ماند که جوبانان، چوپانان است و چون دارابگرد یکی از مَحال ّ شبانکارگان است میتوان گفت که طایفه ای به نام چوپانان که اسلاف شبانکارگان بوده اند در آن عصر ناحیه ای از دارابگرد را در تصرف داشته اند و اردشیر و نیاکانش با این طایفه سروکار پیدا کرده اند. (کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او تألیف رشید یاسمی ص ١٧٠). و رجوع به ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان چ ١ (چند توضیح در ترجمه ) ص ٤٥١ شود.