گوواره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوواره . [ گ َ / گُو رَ / رِ ] (اِ مرکب ) گهواره = گاهواره = گواره . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). به معنی گهواره و به عربی آن را مهد گویند. (برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به گهواره شود. ◄ گله ٔ گاو و گاومیش .(برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : چون شیر شرزه یک تنه می باش در جهان مانند گاو چشم به گوواره برمدار. ابن یمین . رجوع به گله گاو شود.