گوهرکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهرکان . [ گ َ / گُو هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پشتکوه باشت و بابوبی بخش گچساران شهرستان بهبهان . واقع در ٨٧هزارگزی شمال خاوری گچساران و ١٦هزارگزی راه اتومبیل رو کازرون به بهبهان . محلی کوهستانی و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ١٢٠ تن است . آب آن از چشمه تأمین میشود و محصول عمده ٔ آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و حشم داری است . صنایع دستی زنان قالی، عبا و گلیم بافی می باشد. راه مالرو دارد. ساکنان آن از طایفه ٔ باشت و بابویی هستند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
گوهرکان . [ گ َ / گُو هََ ] (اِخ ) نام محلی است در فاصله ٔ چهار فرسخ و نیم شمال باشت . (فارسنامه ٔ ناصری ص ٢٧١).