گوهرنژاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهرنژاد. [ گ َ / گُو هََ ن ِ ] (ص مرکب ) دارای نژادی بگوهر. اصیل و نژاده : طاهری، گوهرنژادی از نژاد طاهری عزم او عزم وکمال او کمال و رای، رای . منوچهری . کسادی چون کشم گوهرنژادم نخوانده چون روم آخر نه بادم . نظامی . چو گوهرنهادست و گوهرنژاد خطرناکی گوهر آرد به یاد. نظامی .